Centar za kulturnu dekontaminaciju, Birčaninova 21
Sreda, 4. april, 20h
Četvrtak, 5. april, 20h
Centar za kulturnu dekontaminaciju Vas poziva na prvi u seriji događaja pod zajedničkim naslovom
PERFORMANS: ISTORIJA, AKCIJA
(APRIL/MAJ 2007)
akcija #1
>>>>>
sreda, 4. april 2007 u 20h
Tomislav Gotovac - Lauer "PARANOIA VIEW ART", performans
četvrtak, 5. april 2007 u 20h
Antonio Lauer: "DEAD MAN WALKING", projekcija, 50min
Stevan Vuković: "UPOTREBA FILMSKOG JEZIKA U RADOVIMA TOMISLAVA GOTOVCA/ANTONIA LAUERA", predavanje
(akcija #1 realizovana je u saradnji sa AFC - DKSG Beograd)
u nastavku projekta:
akcija #2
tba (april 2007)
JUSUF HADŽIFEJZOVIĆ "ČARLAMA DEPOT"
akcija #3
tba (maj 2007)
SLAVKO BOGDANOVIĆ "FINAL SHOT"
akcija #4
tba (maj 2007)
ŽIVKO GROZDANIĆ "UNTITLED"
O projektu:
Projekat Performans: istorija, akcija predstavlja seriju dogadjaja tokom koje ynaajni umetnici, teoreticari i istoricari umetnosti koji svoj rad vezuju za performans - ucestvuju u premijernim i ponovnim izvodjenjima, diskusijama, predavanjima i razlicitim umetnickim i teorijskim formama dogadjaja osvetljavajuci tako praksu performansa kao zive tradiciju vizuelnih umetnosti na ovim prostorima, na savremen i kriticki nacin.
S obzirom na istorijske aspekte umetnosti performansa i njenu poziciju u aktuelnim stvaralačkim trendovima i praksama na internacionalnoj umetničkoj sceni, nužno je reći da se prisustvo ove vrste produkcije u našoj sredini gotovo simptomatično tretiralo kao svojevrsna nestabilna, vaninstitucionalna i establišmentu preteća vrsta kreativne upotrebe van-umetničkih sredstava. U tom smislu, posebno je zanimljivo gotovo efemerizovano insistiranje na označavanju perfromansa kao novog i alternativnog umetničkog medija.
Sa druge strane, njegova višedecenijska izopštenost iz akademskih obrazovnih platformi dovela je do toga da se performans-produkcija od 1970-ih do danas vidi kao potencijalna pretnja hijerarhizovanim postojećim aparatima distribucije znanja. Anahrone težnje “vladajućih” akademskih struktura mogu se prepoznati u pažljivim i uspešnim odbranama ideje o vaninstitucionalnoj sudbini tzv. nematerijalne umetnosti (u tom smislu performans je principijelno bio svrstavan u tradiciju konceptualnih praksi kasnih 1960-ih i 1970-ih godina) i to je sa druge strane dovelo do nemogućnosti istorizacije i evaluacije , ove, inače sasvim bogate , prakse na prostorima nekadašnje Jugoslavije i na lokalnim scenama zemalja koje su je nasledile.
O Tomislavu Gotovcu
Tomislav Gotovac rođen je u Somboru, 1937. g. Skolovao se u Zagrebu i Beogradu gde zavrsava filmsku reziju na Akademiji za film, radio i TV. Prvi performans izvodi sredinom 1950-ih. godine u Mostaru, a svoje prve filmove snima pocetkom 1960-ih u Zagrebu gde se i vraca posle okoncanog skolovanja 1976. godine i gde i dans zivi i radi. Poznat je po ulozi u filmu “Plasticni Isus” Lazara Stojanovica, kao i po svojim eksperimentalnim filmovima “Kruznica”, “Pravac”, “Plavi jahac”, te po novijim radovima “ Glenn Miller 2000” i “Dead Man Walking” (svojevrsnom dokumentarnom autobiografskom eseju). Svojim ranim performansima od kojih su se mnogi odigrali i na ulicama i trgovima Beograda je direktno uticao na prve generacije ovdasnjih konceptualista.
O predavanju Stevana Vukovica
(Upotreba filmskog jezika u radovima Tomislava Gotovca / Antonia Lauera)
Autorski govor u prvom licu i najava umetnosti ponasanja, koji ce biti dominantni u okviru nove umetnicke prakse kasnih sezdesetih i ranih sedamdesetih godina dvadesetog veka, te zatim i upotreba fotografije kao medija umetnika skoro deceniju pre nego sto je to postala standardna praksa, uveli su u istoriju savremene likovne umetnosti radove koji su proisticali iz produkcije nekada potpisivane imenom Tomislava Gotovca, a sada Antonia Lauera, filmofila i radikalnog filmskog radnika, jednog od prvih autora strukturalistickog filma u istoriji svetske kinematografije. Na prvi pogled, ta imena, upravo pomenuta, (Gotovac i Lauer) igraju ulogu koju je Foucault odredio kao "autorsku funkciju", to jest, ona pod jedno (autorsko) ime podvode potpuno disperzne tipove rada u razlicitim zanrovima savremene kulture i umetnosti, te je elemente ove produkcije
u tom okviru moguce shvatiti jedino u njihovom ekscesnom vidu, i istorizovati ih samo kao pretece neke koherentne umetnicke paradigme. Da bi se ti, na nivou pojavnosti potpuno razliciti radovi, postavili na horizont jedinstvenog strateskog pristupa umetnosti, koji sobom nosi definisane istorijske i teorijske konsekvence, neophodno je uzeti u obzir i njihovu genezu, te se upustiti u tumacenje specificnih nacina na koji su oni izvedeni iz iskustva prisvajanja elemenata filmskog jezika i njihovog performativnog sazimanja sa neposrednom egzistencijalnom realnoscu autora koji ih pretace u segmente foto i filmskih radova, performansa i hepeninga, kolaza i instalacija. "Sve je to movie!" - stav je Tomislava Gotovca, sada znanog kao Antonio Lauer, koji izvodi krajnje konsekvence kinestetickog poimanja filmske produkcije: telesni ucinak cina gledanja filma za njega se ne zavrsava krajem projekcije - njegovi performansi su kodirani slozenim sistemom odlozenih dejstava filmskog jezika u čiju perceptivnu i kontekstualnu analizu se on konstantno upusta. Stoga se ovo predavanje fokusira na upotrebu filmskog jezika u radovima Tomislava Gotovca / Antonia Lauera, sa posebnim osvrtom na one radove koji ukljucuju telesno izvodjenje od strane autora.
 Štampaj
|