Centar za kulturnu dekontaminaciju, Birčaninova 21 Četvrtak, 10. maj, 20h Centar za kulturnu dekontaminaciju Vas poziva PERFORMANS: ISTORIJA, AKCIJA aKCIJA#2 >>>>> Petak, 11. maj, 20h O predavanju (Petar Ćuković, OBJAVE APOKRIFA) >>> dalje Projekat Performans: istorija, akcija predstavlja seriju dogadjaja tokom koje ynaajni umetnici, teoreticari i istoricari umetnosti koji svoj rad vezuju za performans - ucestvuju u premijernim i ponovnim izvodjenjima, diskusijama, predavanjima i razlicitim umetnickim i teorijskim formama dogadjaja osvetljavajuci tako praksu performansa kao zive tradiciju vizuelnih umetnosti na ovim prostorima, na savremen i kriticki nacin. S obzirom na istorijske aspekte umetnosti performansa i njenu poziciju u aktuelnim stvaralačkim trendovima i praksama na internacionalnoj umetničkoj sceni, nužno je reći da se prisustvo ove vrste produkcije u našoj sredini gotovo simptomatično tretiralo kao svojevrsna nestabilna, vaninstitucionalna i establišmentu preteća vrsta kreativne upotrebe van-umetničkih sredstava. U tom smislu, posebno je zanimljivo gotovo efemerizovano insistiranje na označavanju perfromansa kao novog i alternativnog umetničkog medija. Sa druge strane, njegova višedecenijska izopštenost iz akademskih obrazovnih platformi dovela je do toga da se performans-produkcija od 1970-ih do danas vidi kao potencijalna pretnja hijerarhizovanim postojećim aparatima distribucije znanja. Anahrone težnje “vladajućih” akademskih struktura mogu se prepoznati u pažljivim i uspešnim odbranama ideje o vaninstitucionalnoj sudbini tzv. nematerijalne umetnosti (u tom smislu performans je principijelno bio svrstavan u tradiciju konceptualnih praksi kasnih 1960-ih i 1970-ih godina) i to je sa druge strane dovelo do nemogućnosti istorizacije i evaluacije , ove, inače sasvim bogate , prakse na prostorima nekadašnje Jugoslavije i na lokalnim scenama zemalja koje su je nasledile. Jusuf Hadžifejzović je rođen u Prijepolju . Živi i radi u Sarajevu i Antverpenu. Studirao je na beogradskoj Akademiji likovnih umjetnosti , te u Dizeldorfu završio postdiplomske studije na Državnoj akademiji umjetnosti u klasi Klausa Rinkea. Jedan je od osnivača projekta Jugoslovenska dokumenta i sarajevskog bijenala moderne umjetnosti koji je 80-tih sarajevsku umjetničku zajednicu doveo na vrh jugoslavenske i svjetske umjetničke scene. Od tada drži poziciju najprovokativnijeg bosanskog umjetnika srednje generacije. Jedan je od osnivača Kolekcije Ars Aevi budućeg sarajevskog muzeja savremene umjetnosti. Učestvovao je u mnogim veoma značajnim međunarodnim izložbama savremene umjetnosti od Berlina do Koreje . O predavanju (Petar Ćuković, OBJAVE APOKRIFA) Napuštanje strogo definisanoga polja nominalističkog umjetničkog praksisa i razumijevanje šireg konteksta kulture kao suštinskog referentnog okvira za djelovanje umjetnika, za Jusufa Hadžifejzovića, jednako kao i za novije generacije umjetnika sa istoka, nijesu omogućavali samo simboličku razgradnju / rekonstrukciju dominantnih ideoloških matrica po kojima su funkcionisala ova manje-više zatvorena društva, nego su isto tako otvarali prostor za jednako simboličku samoidentifikaciju. Tako i Hadžifejzovićeve Depografije , koje ovaj umjetnik radi posljednjih šesnaest godina, integrišu obje ove značenjske ravni. Sa jedne strane, na djelu je strategija jezičkog mulatstva , hibridnosti i transepcije znakova, koja dovodi u pitanje funkcionisanje uspostavljenog Smisla, kao i njoj srodna rekuperacija objekata sa Deponije Istorije , odbačenih, degradiranih, zaboravljenih tragova o nekom postojanju , objekata koji nijesu mogli, ili im u ambijentu nemilosrdne razmjene znakova nije bilo dano, da se uzdignu do Svjetlosti Istorije . Sa druge pak strane, i to je ono što je uglavnom izmicalo tumačima Hadžifejzovićevog rada, sve Depografije , bez izuzetka, na jedan uzbudljiv način otvaraju mogućnost susreta sa jednom apokrifnom ličnom pripoviješću: nobilizacija degradiranih objekata i njihovo uznošenje do nivoe umjetnosti ne samo da na simboličkoj ravni (re)konstruiše Istoriju, nego upućuje i na diskretne tragove finih nadkompenzacijskih psiholoških mehanizama (umjetnikov otac svoje relativno bogatstvo inisijalno je stekao baveći se prometom otpada , a nadimak Pado direktno je izveden iz imenice koja označava vrstu robe kojom se njegova firma bavila). Petar Cukovic je istoricar umetnosti iz Podgorice. Direktor je Narodnog muzeja Crne Gore na Cetinju. Realizaciju projekta su podrzali Ministarstvo kulture Republike Srbije i Pro Helvetia Belgrade - Swiss ultural Programme Serbia . |
